เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกินข้าวเสร็จ เจียงถังจือก็เห็นบอร์ดี้การ์ดคนหนึ่งเดินเข้าไปข้างกายเฝ่ยหงเหวิน กระซิบพูดอะไรสองสามประโยค เฝ่ยหงเหวินพยักหน้า ส่งสัญญาณให้เขาออกไป
เขาเดินเข้ามาพูดกับเจียงถังจือรวมถึงซือเจียหลินว่า “คดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงค่ำ เป็นคนในแก๊งงูพิษขัดแย้งกันเอง หลังจากมีปากเสียงกันก็ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่จนลงมือฆ่าคน”
ซือเจียหลินถามไล่เลียง “ฆ่าฟันกันเองเหรอ ตายไปกี่คนล่ะ”
เฝ่ยหงเหวินชำเลืองมองเจียงถังจือที่มีสีหน้าเรียบเฉย แล้วพูดกับซือเจียหลินว่า “ตาย 3 คน บาดเจ็บสาหัส 5 คน”
ซือเจียหลินกุมมือเจียงถังจือไว้แน่น รู้สึกหวาดกลัวย้อนหลังขึ้นมาวูบหนึ่ง “โชคดีที่พวกเธอออกมาได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นพวกเธอคงโดนลูกหลงไปด้วยแน่”
เจียงถังจือเอ่ยถามเฝ่ยหงเหวิน “เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นปกติเหรอคะ แล้วออกจากบ้านสามารถพกปืนติดตัวได้ไหม”