ตอนที่ 107 เรื่องของเจียงเชียนเชียน ถูกเปิดโปงแล้ว?

บนถนนขากลับสู่ใจกลางเมืองซื่อจิ่วเฉิง ฮั่วจินเฉินทำหน้าที่ขับรถ เฝ่ยหงปินนั่งที่นั่งข้างคนขับ ส่วนพวกเจียงถังจือนั่งอยู่ด้านหลัง

ออกจะเบียดเสียดอยู่บ้าง ทว่าไม่มีใครยอมแยกกันนั่ง

เจียงถังจืออุ้มเสี่ยวเทียนฮ่าวไว้ พอเห็นเขาเบิกตากลมโตจ้องมองตัวเองตาไม่กะพริบ เธอก็ยิ้มพลางใช้นิ้วมือจิ้มแก้มเล็ก ๆ ของเขาเบา ๆ

เมื่อเห็นเสี่ยวเทียนฮ่าวอยากจะยื่นมือมา เธอก็กุมมือน้อยของเขาไว้แล้วเอ่ยว่า “ตั้งแต่ออกจากสนามบินมาจนถึงตอนนี้ เอาแต่จ้องพี่สาวไม่วางตา จำพี่สาวไม่ได้ หรือว่าคิดถึงพี่สาวมากจนไม่อยากกะพริบตากันแน่นะ”

การได้พบกันอีกครั้ง เสี่ยวเทียนฮ่าวโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แววตายิ่งดูเฉลียวฉลาดมีชีวิตชีวา อยากจะสื่ออะไรกันก็มองออกได้จากสายตาของเขาในทันที

เสี่ยวเทียนฮ่าวพลันเผยลักยิ้มเล็ก ๆ สองข้างให้เธอ ดวงตากลมโตโค้งเป็นเขี้ยวเสี่ยวเยวี่ย น่ารักน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ