ตอนที่ 101 ต่อตระกูลเจียงอย่างห่างเหินและไม่ไว้หน้า

เจียงถังจือเหลือบมองเจียงเชียนเชียนแวบหนึ่ง เธอสายตาดี แม้จะอยู่ห่างกันราว 20 เมตร เธอก็ยังมองเห็นความริษยาเคียดแค้นในแววตาของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน

เจียงเชียนเชียนกำลังริษยาเคียดแค้นเธออย่างนั้นเหรอ

เธอเบือนสายตากลับมาอย่างสงบนิ่ง พยักหน้าให้พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิม “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเจียงถังจือ มาจากหมู่บ้านหลีฮวา”

การแนะนำตัวรวมถึงท่าทีห่างเหินเช่นนี้ของเธอ ทำเอาคนตระกูลเจียงแทบจะสติหลุดกันหมด

เธอเรียกเสิ่นฉีเสียว่าแม่ได้ แต่กลับพูดคำว่า ‘สวัสดีค่ะ’ กับพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด

อย่าว่าแต่หวังเชี่ยนที่ยากจะทำใจยอมรับความแตกต่างนี้ได้เลย แม้แต่พี่ชายทั้งหลายก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ

พี่สองเจียงกวานหลินอดไม่ได้ที่จะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลางพูดด้วยความร้อนรน “น้องสาว ฉันเป็นพี่สองของเธอนะ พวกเราเคยคุยโทรศัพท์กันไง”

เจียงถังจือทำสีหน้าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ ยื่นมือออกไป “อ้อ ที่แท้ก็คุณนี่เอง สวัสดีค่ะ”