เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
น้าจุ๊ปาก “ผ้านวมขนเป็ดเหรอเนี่ย นี่มันแพงมากเลยนะ”
เสิ่นฉีเสียยิ้มพลางพยักหน้า “แพงมากจริง ๆ แถมยังหาซื้อยากด้วย โดยเฉพาะผ้านวมใยไหมสองผืนนี้ ฉันต้องอาศัยเส้นสายถึงจะซื้อมาได้
ฉันได้ยินจินเฉินเล่าว่า เขารู้สึกเหมือนถังจือจะไม่ค่อยชอบผ้านวมฝ้าย บอกว่าผ้าห่มที่ซื้อมาใหม่มันหนักเกินไป”
น้ายิ้มแล้วพูดว่า “พวกเขาสองคนรักกันดีจริง ๆ ไม่ง่ายเลยนะเนี่ย ในที่สุดนายน้อยก็เจอผู้หญิงที่ถูกใจเสียที”
คำพูดนี้เสิ่นฉีเสียฟังแล้วถูกใจมาก เธอจึงเอ่ยขึ้นว่า “เพราะอย่างนั้นฉันถึงต้องดีกับถังจือไงล่ะ จะปล่อยให้เธอต้องน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นวันไหนเธอไปเมืองท่าฮ่องกงแล้วเกิดหลงใหลในแสงสีของโลกที่นั่นขึ้นมา จนไม่ชอบจินเฉินแล้ว ฉันจะไปหาลูกสะใภ้จากที่ไหนได้อีกล่ะ”
น้าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ก็จริงอย่างที่ว่า”
คืนส่งท้ายปีเก่า
วันนี้เมืองหนานเฉิงหิมะตกอีกแล้ว