เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงถังจือทำเป็นมองไม่เห็นความน้อยใจในแววตาของฮั่วจินเฉิน แต่กลับหันไปพูดกับฮั่วจินเหยี่ยน “รบกวนนายช่วยเลื่อนไข่เยี่ยวม้ามาทางฉันหน่อย ฉันเอื้อมไม่ถึง”
ฮั่วจินเหยี่ยนตาเป็นประกาย รีบยกไข่เยี่ยวม้ามาวางตรงหน้าเธอทันที สายตาที่มองเธอนุ่มนวลลง “เธอชอบกินไข่เยี่ยวม้าเหรอ งั้นคราวหน้าฉันจะซื้อกลับมาให้เยอะหน่อย”
จู่ ๆ เขาก็พบว่าหวังชูรั่วก็มีประโยชน์อยู่บ้างเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมา เจียงถังจือคงไม่ยอมคุยกับเขาแบบนี้
น้ำเสียงของเจียงถังจือราบเรียบเย็นชา เธอไม่ได้มองใครทั้งนั้น “อย่าเลยดีกว่า นาน ๆ กินทีพอเปลี่ยนรสชาติได้ แต่ถ้ากินมากไปเดี๋ยวจะไม่สบายเอา”
ฮั่วจินเฉินเห็นเธอไม่เพียงเมินเฉยใส่ตน แต่ยังคุยกับฮั่วจินเหยี่ยน แถมยังให้หมอนั่นหยิบไข่เยี่ยวม้าให้อีก เขาก็รู้สึกว่าตนเองช่างน่าน้อยใจและไม่ได้รับความเป็นธรรมเอาเสียเลย