ตอนที่ 35 จือจือ อย่าทิ้งฉัน

ฮั่วจินเฉินเม้มมุมปากแน่น พลางปรับความคิดความเข้าใจอยู่ในใจ

เจียงถังจือจับนิ้วโป้งของเขาไว้ ถอนหายใจเบา ๆ “เด็กผู้หญิงที่ถูกลักพาตัวไป คนที่โชคดีได้อย่างฉัน คงมีแค่คนเดียวแล้วล่ะ

ปู่ส่งเสียให้ฉันเรียนหนังสือ สอนวิชาป้องกันตัวให้ฉัน ตอนที่ท่านยังมีแรงปกป้อง ก็ไล่แม่สื่อกับพวกผู้ชายคิดมิดีมิร้ายพวกนั้นไปตั้งหลายคน

ถึงต่อมาฉันจะถอนการเรียน แต่ฉันก็เต็มใจ เพราะตำรายังกลับมาเรียนซ้ำได้ แต่ปู่ที่รักเอ็นดูฉันน่ะ มีแค่คนเดียว”

เธอหลุบตามองเขาที่พลิกมือมากุมมือเธอไว้แน่น เธอพูดขึ้น “ฉันไม่ใช่ฮั่วจินเหยี่ยน แล้วก็ไม่ได้รู้จักเขา ฉันฟันธงไม่ได้หรอกว่าความรู้สึกที่เขามีต่อฉันมันเปลี่ยนไปจริงหรือไม่