กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงถังจือยืนอยู่ข้างหน้าต่างมองออกไปด้านนอก เธอเห็นเด็กจำนวนไม่น้อยกำลังเล่นหิมะอยู่ข้างนอก
เธอเองก็อยากลงไปเล่น จึงพูดกับฮั่วจินเฉินที่กำลังเก็บกวาดชามตะเกียบว่า “อีกสักพักเราลงไปเล่นหิมะกันนะ? ฉันเห็นพื้นที่หิมะบริเวณซ้ายด้านหน้าไม่มีใครย่ำไว้ ปั้นตุ๊กตาหิมะได้”
ฮั่วจินเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง นึกถึงเมื่อคืนที่เธอบอกว่าอยากปั้นตุ๊กตาหิมะ เขาจึงพูดว่า “ได้ งั้นรอฉันล้างชามตะเกียบเสร็จ เราก็ลงไปกัน”
เห็นเขาตกลง เจียงถังจือยิ้ม “ได้ ฉันรอคุณ”
คนที่อยากเล่นหิมะโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นเด็ก
พวกเขาไม่กลัวหนาว กินข้าวเย็นเสร็จก็ไม่มีกิจกรรมบันเทิงอื่น จึงอยากเล่นหิมะ
พวกเขาเล่นปาบอลหิมะ ปั้นตุ๊กตาหิมะ บางคนก็กินหิมะ บางคนก็กลิ้งเกลือกอยู่ในกองหิมะ