กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงถังจือยิ้มพลางส่ายหน้า “ตอนนี้ฉันไม่มีแบบร่างการออกแบบหรอก แต่ฉันวาดสด ๆ ได้”
เถ้าแก่ได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
เขารีบไปหากระดาษและพู่กันมา เจียงถังจือส่งกระเป๋าในมือให้ฮั่วจินเฉิน เธอมานั่งหน้าโต๊ะอาหาร ก้มหน้าลงมือวาดอย่างตั้งใจ
ราวสิบนาที แบบร่างการออกแบบสองแผ่นก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเถ้าแก่
เมื่อมองดูรูปลักษณ์ภายนอกและการออกแบบภายในของตู้เสื้อผ้าสี่บานบนแผ่นกระดาษ ดวงตาของเถ้าแก่ก็เป็นประกายวาววับ
เขาเอ่ยปากชมไม่หยุด “ที่แท้ก็ทำแบบนี้ได้ด้วยหรือ ฟ้าเอ๋ย นี่ถึงจะเป็นรูปลักษณ์ที่ตู้เสื้อผ้าควรจะมีจริง ๆ!
สมเหตุสมผล สมเหตุสมผลมากจริง ๆ! คุณผู้หญิงท่านนี้ คุณคงไม่ใช่คุณหนูใหญ่ที่เพิ่งกลับจากการไปเรียนต่อต่างประเทศหรอกนะ”