เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเจียงเชียนเชียนถูกกักบริเวณ แม้จะถูกพ่อเจียงตักเตือน แต่ก็ไม่ได้รับโทษที่แท้จริงแต่อย่างใด
นอกจากออกไปข้างนอกไม่ได้แล้ว การอยู่ในบ้านก็ไม่ต่างอะไรกันจากเมื่อก่อน
เธอเดินออกจากห้องไปหาพี่สองเจียงกวานหลิน ชาติก่อนก็เป็นเขาที่ไปรับเจียงถังจือกลับมา ชาตินี้เธอกลัวว่าเจียงกวานหลินจะไปรับอีก จึงต้องคอยเกาะติดเขาไว้
เธอเรียกคุณน้าไว้ “ป้าหลิว พี่สองฉันล่ะ”
ป้าหลิวชี้ไปทางลานบ้าน “เพิ่งออกไปกับนายน้อยสามค่ะ”
“ออกไปกับพี่สามเหรอ ได้บอกไหมว่าจะไปไหน”
เจียงเชียนเชียนขมวดคิ้ว พวกเขาออกไปข้างนอกทำไมไม่บอกเธอสักคำ ก่อนเจียงถังจือจะกลับมา ไม่ว่าพวกเขาจะไปไหนก็ล้วนบอกกล่าวเธอเสมอ และยังคอยถามว่าเธออยากไปด้วยไหม
โดยเฉพาะพี่สามเจียงกวานเซิน ชอบเธอที่สุด และยังดีกับเธออย่างไร้ขีดจำกัด