ตอนที่ 7 เขาเป็นคู่หมั้นของเธอเอง!

สองวันต่อมา ณ สถานีรถไฟเมืองหนานเฉิง

ฮั่วจินเฉินถือย่ามผ้าให้เจียงถังจือ ส่วนเจียงถังจืออุ้มเสี่ยวเป่าน้อย เดินตามฝูงชนมุ่งหน้าไปยังทางออก

“ลูกแม่!”

บริเวณทางออกมีคนกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่ ท่าทางดูมีภูมิฐานไม่ธรรมดา

สามีภรรยาหน้าตาดีคู่หนึ่งพุ่งตรงเข้ามา ฝ่ายหญิงร้องไห้จนแทบขาดใจ โดยมีฝ่ายชายคอยประคองวิ่งเข้ามา จากนั้นก็ยื่นมือออกไปหมายจะอุ้มเสี่ยวเป่าน้อย

เจียงถังจือมองปราดเดียวก็รู้ว่าสามีภรรยาคู่นี้คือใคร เพราะเค้าโครงหน้าของเสี่ยวเป่าน้อยล้วนถอดแบบจุดเด่นของทั้งสองคนมารวมกัน

เธอยื่นเสี่ยวเป่าน้อยส่งให้พวกเขา “คุณนายคะ เสี่ยวเป่าน้อยไม่เป็นอะไรเลย แถมยังยิ้มอยู่ด้วย”

น้ำเสียงและแววตาของเธอไม่มีความประจบสอพลอแม้แต่น้อย สนทนากับคุณนายด้วยท่าทีที่เสมอภาคกันอย่างสิ้นเชิง