กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 สินค้ามนุษย์
หากสิ่งที่จางเซิ่งพูดเป็นความจริง คนเหล่านั้นย่อมมีเหตุผลที่จะฆ่าเขา แต่ในเมื่อตอนนี้เขายังมีชีวิตอยู่ นั่นก็หมายความว่า...
“พวกเขาไม่รู้ว่าตอนนั้นคุณก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย?”
“ใช่ครับ ผมเป็นคนงานขนถ่ายสินค้าของฐานที่มั่น มีหน้าที่รับผิดชอบงานขนถ่ายที่คลังสินค้าที่หนึ่งทุกวัน คืนนั้นตามปกติแล้วไม่ใช่เวรดึกของผม แต่เพื่อนร่วมงานที่เข้ากะคู่กับผมบังเอิญมีธุระเลยมาขอสลับเวรกับผมครับ”
จางเซิ่งที่ถูกแขวนอยู่บนที่สูงมานาน ทั้งหิว ทั้งเหนื่อย และยังขวัญเสียไม่น้อย เลียริมฝีปากที่แตกแห้งแล้วเล่าต่อ