กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 93 กึ่งเชื่อกึ่งสงสัย
จนกระทั่งจากมา ฉินอวี่ก็ยังคงรู้สึกมึนงง เธอเดินกลับไปที่เรือของตัวเอง เปิดประตูเข้าไปในห้อง เรือที่เมื่อครู่ยังโคลงเคลงไม่หยุดพลันนิ่งสนิทราวกับยืนอยู่บนพื้นราบ
เธอหยิบอาหารที่ซูซู่เพิ่งมอบให้จากมิติเก็บของมาวางไว้บนโต๊ะหนังสือ เธอหยัดยืนอยู่หน้าโต๊ะ กลิ่นหอมของอาหารอบอวลไปทั่วปลายจมูก
หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิกแก้มตัวเองแล้วฉีกยิ้ม มันเจ็บ
“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่จะเป็นเรื่องจริง”
อันที่จริงฉินอวี่รู้ว่าทำไมซูซู่ถึงมอบของพวกนี้ให้เธอ เธอตั้งใจจะปฏิเสธตั้งแต่แรก เพราะการช่วยรักษาความสงบเป็นสิ่งที่เธอสมัครใจเอง ไม่มีใครบังคับ แต่เมื่ออาหารรสเลิศมากมายปรากฏอยู่ตรงหน้า เธอจึงไม่อาจพูดคำที่ขัดกับความรู้สึกของตัวเองได้