กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“สบาย สบายเหลือเกิน”
ฉินอวี่อาบน้ำเสร็จแล้วเปลี่ยนชุดใหม่ เธอเดินออกมาจากห้องน้ำในขณะที่ผมยังคงมีหยดน้ำเกาะอยู่
แม้ห้องเดี่ยวจะมีขนาดไม่ใหญ่โตนัก แต่ก็มีหน้าต่างบานเล็กอยู่บานหนึ่ง พูดไปก็น่าแปลก ทั้งที่มองจากภายนอกแล้วบนหลังคาเรือไม่มีหน้าต่างเลยแท้ ๆ แต่พอมายืนอยู่ในห้องกลับมองเห็นทิวทัศน์ภายนอกได้จริง ๆ แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาตกกระทบลงบนพื้นห้องโดยตรง ฉินอวี่เดินไปที่หน้าต่างขณะที่เช็ดผมไปด้วย
เธอเห็นผิวน้ำทะเลที่กระเพื่อมไหวสะท้อนแสงแดดระยิบระยับราวกับเกล็ดทองคำ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอค้นพบว่าทะเลก็มีความสวยงามได้ถึงเพียงนี้
น่าเสียดายที่ไม่ใช่ทุกคนจะมีอารมณ์มาดื่มด่ำกับทิวทัศน์อันงดงามนี้ เช่นเดียวกับกัวชวน