เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 ถึงประภาคาร
แสงอาทิตย์สาดส่อง แดดแผดเผาร้อนแรง
บนผืนทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล มีเรือไม้ลำเล็กไม่ใหญ่นักลำหนึ่งกำลังลอยละล่องไปตามกระแสน้ำอย่างดูไร้จุดหมาย เมื่อมองเข้าไปใกล้ ๆ ถึงได้พบว่าบนเรือมีร่างของมนุษย์คนหนึ่งนอนคว่ำหน้าอยู่ด้วยลมหายใจที่แผ่วเบา
ในมือของเธอถือไม้พายอันหนึ่ง ปลายอีกด้านหนึ่งจุ่มอยู่ในน้ำทะเล เธอขยับแขนพายไปมาอย่างไม่มีจังหวะจะโคน ทำให้เรือไม้ค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า
“ระบบ อีกนานไหม!”
ริมฝีปากของซูซู่แห้งแตก เหงื่อที่ท่วมตัวทำให้เสื้อผ้าและเส้นผมเปียกชุ่ม
เธอไม่ได้ดื่มน้ำมาหนึ่งวันเต็มแล้ว ภายใต้แสงแดดที่แผดเผาเช่นนี้ เธอแทบจะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
ใครจะไปคิดว่าเมื่อวันกว่า ๆ ก่อน เธอยังนั่งอยู่ในห้องเช่า เปิดเครื่องปรับอากาศกินอาหารเดลิเวอรี่อยู่อย่างสบายใจ
ชีวิตช่างสุขสบายเสียจริง