เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 208 "ถูกตีฟรีๆ ไม่ได้นะ"
ตั้งแต่ก่อตั้งเขตแดนฝานมา ผลงานเล็กๆ น้อยๆ ของสมาชิกเขตแดนฝานก็มีนับไม่ถ้วน แต่การค้นพบทวีปใหม่ ถือเป็นผลงานชิ้นโบแดงอย่างแน่นอน ความสำคัญของมันเรียกได้ว่าพลิกโฉมเขตแดนฝานเลยทีเดียว
หากปราศจากการสนับสนุนทรัพยากรจำนวนมหาศาลจากทวีปใหม่
เขตแดนฝานก็คงไม่สามารถพัฒนาไปได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ และเมื่อถึงคราวที่เผ่าอสูรพิศวงเปิดฉากบุกโจมตีครั้งใหญ่ ก็คงไม่สามารถตั้งรับอยู่ที่เกาะร้างประจิม เพื่อบุกเบิกพื้นที่ปลอดภัยแห่งสุดท้ายให้กับทวีปราตรีนิรันดร์ได้
เมื่อได้ยินคำพูดของท่านเจ้าเมือง
หวังหน้าปรุถึงได้ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
"แน่นอน"
เฉินฝานเปลี่ยนเรื่อง "ในเมื่อเจ้าจำไม่ได้แล้วว่าเคยกิน 'โชคชะตาสวรรค์' ไปกี่ลูก และก็ไม่รู้ด้วยว่าใช้ไปหมดหรือยัง ต่อไปเวลาทำอะไรก็ควรจะระมัดระวังตัวให้มากหน่อยนะ อย่าคิดว่าตัวเองเคยกินโชคชะตาสวรรค์มาแล้ว จะไปทำเรื่องเสี่ยงตายได้ตามใจชอบล่ะ"
"รับทราบ"
หวังหน้าปรุพยักหน้ารับคำอย่างหนักแน่น