บทที่ 197 ที่นี่คือเขตแดนฝานเจียงเป่ย ถิ่นของข้า!

บทที่ 197 "ที่นี่คือเขตแดนฝานเจียงเป่ย ถิ่นของข้า!"

จักรพรรดิอสูรพิศวงจิ่วอู่ตายแล้ว

คลื่นอสูรพิศวงจำนวนมหาศาลถาโถมผ่านเขตหุบเขาปากทางปรโลก ราวกับคลื่นยักษ์ที่ซัดกระหน่ำไปทั่วแผ่นดิน นี่เป็นเพียงกองทัพแนวหน้าเท่านั้น แต่เมื่อมองออกไป ก็เห็นอสูรพิศวงอัดแน่นจนแทบไม่มีที่ว่างให้ยืน

ไม่มีใครสนใจการตายของจักรพรรดิอสูรพิศวงจิ่วอู่

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ

มีเต่ายักษ์ตัวหนึ่งสนใจ

ท่ามกลางคลื่นอสูรพิศวง

เสวียนอู่ภาพลวงตาขนาดยักษ์ตัวหนึ่ง ว่ายทวนกระแสน้ำ ในวินาทีที่เกิดการระเบิด มันมองไปทางจักรพรรดิอสูรพิศวงจิ่วอู่ และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่หลายวันมานี้ ที่มันหยุดวิ่งและยืนนิ่งอยู่กับที่

ไม่กี่อึดใจต่อมา มันก็ค่อยๆ สลายไป

กลายเป็นจุดแสงสีขาวสลายหายไปในอากาศอย่างสมบูรณ์