บทที่ 195 เรียกข้าว่า... ท่านผู้นั้นเถอะ

บทที่ 195 "เรียกข้าว่า... ท่านผู้นั้นเถอะ"

สมาชิกเขตแดนฝานจำนวนมากกำลังวิ่งวุ่นอยู่บน "แนวหน้าเสวียนอู่หมายเลขหนึ่งฝั่งตะวันตกแห่งราตรีนิรันดร์" ท่อทองแดงแต่ละเส้นถูกวางทอดไปตามกำแพงเมือง แท่นบูชาและป้อมปืนใหญ่สังหารเทพถูกนำมาติดตั้งบนกำแพงเมืองอย่างรวดเร็ว

เฉินฝานยืนอยู่บนกำแพงเมือง ทอดสายตามองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเงียบงัน

แนวป้องกันเจียงเป่ยเป็นเพียงกองกำลังสนับสนุนชั่วคราวเท่านั้น ก่อนที่ราตรีนิรันดร์จะมาเยือนในคืนนี้ แนวป้องกันสายนี้จะต้องถอนกำลังกลับไปประจำการที่เจียงเป่ยตามเดิม

คืนนี้

คลื่นอสูรพิศวงทั้งหมด จะบุกโจมตีแนวหน้าพร้อมกัน

พวกมันจะไม่เสียเวลาไปบุกโจมตีแนวป้องกันรองหรอก ท้ายที่สุดแล้ว การจะไปถึงแนวป้องกันรองได้ก็ต้องใช้วิธีลักลอบเข้าไป ซึ่งต้องสูญเสียกำลังพลไปไม่น้อย ในเมื่อสามารถเจาะแนวหน้าได้ แล้วจะไปมัวเสียเวลาตีแนวป้องกันรองทำไมให้ยุ่งยาก นั่นมันเหมือนกับการถอดกางเกงผายลมชัดๆ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

แต่...

หากพวกมันรู้ว่าเกาะร้างประจิมฝั่งเจียงเป่ยมีช่องโหว่ขนาดใหญ่เช่นนี้ คลื่นอสูรพิศวงกลุ่มนี้ก็คงไม่ลังเลที่จะลักลอบเข้ามาบุกโจมตีเจียงเป่ยในยามวิกาลอย่างแน่นอน

ดังนั้น