บทที่ 192 ตำหนักค่ายกล

บทที่ 192 "ตำหนักค่ายกล"

ขณะนี้ เฉินฝานกำลังนั่งจิบชาร้อนและชมหิมะตกอยู่ภายในโรงเตี๊ยม

การเดินทางในครั้งนี้

เขามาเพื่อเดินเล่นพักผ่อนหย่อนใจล้วนๆ การได้แบบแปลนยานพาหนะปืนใหญ่พยัคฆ์ขาวมาแบบไม่ตั้งใจ ถือเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์จริงๆ เขาตั้งใจจะรีบจบการเดินทางและกลับไปเร็วหน่อย พักผ่อนข้างนอกอีกสักสองสามวันก็จะกลับแล้ว

เขาแทบจะอดใจรอไม่ไหว อยากจะกลับไปดูอานุภาพของปืนใหญ่พยัคฆ์ขาวเร็วๆ

ส่วนอีกด้านหนึ่ง

เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเล็กน้อย

ในเขตหุบเขาปากทางปรโลก

จักรพรรดิอสูรพิศวงจิ่วอู่หลังจากวิ่งออกกำลังกายยามเช้าและสลัดเสวียนอู่ภาพลวงตาสีฟ้าทิ้งไปได้สำเร็จเหมือนเช่นเคย เวลานี้เขากำลังจ้องมองกระดูกพิศวงในมือด้วยสีหน้าดำทะมึน

ตอนที่เขาหนีออกมาจาก "แนวหน้าเสวียนอู่หมายเลขหนึ่งฝั่งตะวันตกแห่งราตรีนิรันดร์" แม้เขาจะพากองกำลังเกือบทั้งหมดมาด้วย แต่ก็ยังทิ้งอสูรพิศวงไว้จำนวนหนึ่ง