กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 168 แนวป้องกันเจียงเป่ย ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
หลังจากจดข้อมูลเหล่านี้เสร็จ เส้าชิวก็ขมวดคิ้วแน่น มองเข้าไปในกรงเหล็กที่มีอสูรพิศวงสองตนกำลังขู่คำรามใส่กันอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล และเห็นได้ชัดว่าไร้สติปัญญาโดยสิ้นเชิง
“หรือว่าใช้สมบัติวิเศษอะไรบางอย่าง?”
สมบัติวิเศษบนโลกใบนี้มีมากมายนับไม่ถ้วน และมีผลลัพธ์ที่แตกต่างกันไป
หากมีสมบัติวิเศษชิ้นไหนที่สามารถทำให้อสูรพิศวงบางส่วนปรากฏตัวในตอนกลางวันได้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แม้เขาจะไม่เคยเห็นมันในเขตแดนฝาน แต่ทวีปราตรีนิรันดร์นั้นกว้างใหญ่ไพศาล การมีสมบัติวิเศษแบบนี้อยู่ก็ถือเป็นเรื่องปกติ
“ไม่ใช่หรอกขอรับ”
เสี่ยวเอ้อหัวเราะแหะๆ ไม่ปิดบังอะไร และบอกความจริงออกมาตรงๆ “โรงเตี๊ยมของเราตั้งอยู่ติดกับซากปรักหักพังของ ‘ด่านสยบพิศวง’ อสูรพิศวงพวกนี้น่ะ จะมีชีวิตรอดในตอนกลางวันได้เฉพาะในพื้นที่ราบกวนตงที่อยู่นอกด่านเท่านั้นแหละขอรับ”
“หากพาเข้ามาในด่าน”
“ต่อให้เดินเข้ามาแค่ไม่กี่ก้าว”
“ก็จะขาดใจตายในทันที”