บทที่ 154 ข้า จางต้าเหมา ค้นพบแผ่นดินใหม่แล้ว

บทที่ 154: "ข้า จางต้าเหมา ค้นพบแผ่นดินใหม่แล้ว"

เนื้อพะโล้เข้าปากคำแรก

ชายคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองป้าย 'จ้าวพะโล้แห่งเจียงเป่ย' ที่แขวนอยู่ข้างๆ ในหัวมีคำสี่คำผุดขึ้นมา... สมกับชื่อเสียง!

เกิดมาชาตินี้ เขาไม่เคยกินพะโล้ที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย

มันเป็นรสชาติที่อธิบายไม่ถูกจริงๆ เหมือนโดนใครเอาไม้มาแหย่ต่อมลูกหมากยังไงยังงั้นแหละ โคตรฟินเลย

"อร่อยใช่ไหมล่ะ?"

จ้าวเซิงผิงหัวเราะร่วน "พะโล้ของข้าน่ะกินเข้าไปเถอะ ทั่วทั้งเจียงเป่ย หรือไม่ก็ทั่วทั้งสี่ภูมิภาคนี้เลยก็ได้ ไม่มีใครทำพะโล้ได้อร่อยกว่าข้าอีกแล้ว"

ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างเหม่อลอย ไม่รู้จะพูดอะไรดี ตอนนี้เขาดิ่งลึกลงไปในความอร่อยของพะโล้แล้ว รีบกินพะโล้ในมือจนหมดเกลี้ยง แล้วล้วงหินพิศวงสองก้อนออกมาจากอกเสื้ออย่างร้อนรน

"เอามาอีกที่นึง ข้าจะเอากลับไปให้ที่บ้านชิมดู"

"ได้เลย ไม่มีปัญหา!"