บทที่ 132 กับดักมรณะ

บทที่ 132: กับดักมรณะ

ในตอนนั้นเอง—

"อืม"

เส้าชิวที่นั่งอยู่บนยอดไม้จู่ๆ ก็ขมวดคิ้ว มองไปยังทิศทางที่ไม่ไกลนัก ไม่นานก็เห็นชายชุดคลุมสีชิงเอามือไพล่หลัง เหยียบแสงสีฟ้า ย่นระยะทางมาถึงหน้ารถม้าอย่างรวดเร็ว

ข้างกายยังมีกระบี่เล่มเล็กบินวนอยู่

มีเสียงหึ่งๆ ดังมาเป็นระยะ

"เจ้ามาแล้วรึ"

เส้าชิวมองผู้มาเยือน เล่นมีดสั้นในมือ แววตาแฝงความเย็นชา ยิ้มพูด "ความจริงเจ้าไม่ต้องมาหรอก ที่นี่มีข้าคนเดียวก็พอแล้ว ข้าคุมสถานการณ์ได้"

ผู้มาเยือนคือฉีเยว่

เขาค่อนข้างไม่พอใจฉีเยว่ ไม่ใช่เรื่องที่ฉีเยว่เคยใช้ปราณกระบี่กดเขาลงกับพื้น เรื่องนั้นเขาไม่ค่อยใส่ใจหรอก ฝีมือด้อยกว่าเขาก็เป็นเรื่องปกติ ที่ทำให้เขาไม่พอใจคือ เจ้านี่ดันบอกว่าในใต้หล้าไม่มีใครฆ่าเขาได้ต่างหาก