บทที่ 123 เส้นทางสายไหม

บทที่ 123: "เส้นทางสายไหม"

"..."

เฉินฝานขี่ม้าโครงกระดูกโดยมีลิงเป๋ขี่เป็นเพื่อน ออกจากช่องเขาไปยืนอยู่ตรงทางเข้าช่องเขา มองไปทางทะเลพลางครุ่นคิดถึงแผนการขั้นต่อไป

ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ

แสงแดดส่องลงมาอบอุ่น ช่วยขับไล่ความหนาวเย็นไปได้เยอะ

ส่วนที่ขอบฟ้าอีกสามด้าน

กลับเต็มไปด้วยเมฆดำทมึน นั่นคือฤดูฝนในเจียงหนาน เจียงซี และเจียงตง

ทางเข้าช่องเขาอยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณหนึ่งพันเมตร

เขาตั้งใจจะสร้างเมืองใหม่ทางด้านซ้ายของภูเขาไร้ชื่อ

คำนวณอยู่พักหนึ่ง