บทที่ 117 ค่ายกลใหญ่หมื่นวิญญาณหลอมโลหิต

บทที่ 117: ค่ายกลใหญ่หมื่นวิญญาณหลอมโลหิต

ในเวลาเดียวกันนั้น—

บนถนนในเมืองเจียงเป่ย

ชายชุดดำกลุ่มหนึ่งกำลังนำโคมไฟสีขาวไปซ่อนไว้ตามจุดต่างๆ ทั่วเมืองเจียงเป่ยอย่างรวดเร็ว ตามกองฟาง ใต้ชายคา ถังขยะ ฯลฯ พร้อมกับอุ้มถังใส่เลือดอสูรพิศวง ใช้แปรงจุ่มเลือดอสูรพิศวงทาไปตามร่องน้ำสองข้างถนนอย่างรวดเร็ว

หากในเวลานี้ หลิวผู้ดูแลของตระกูลเฉินแห่งเจียงเป่ยไม่ได้กำลังหลับสนิทอยู่

อาจจะรู้สึกคุ้นตา

โคมไฟสีขาวเหล่านั้น ก็คือสิ่งปลูกสร้างธรรมดาๆ ที่เรียกว่า 'โคมเชิญวิญญาณ'

ต้นทุนการสร้างต่ำมาก มีประโยชน์เพียงอย่างเดียวคือในวันเช็งเม้งของทุกปี มันจะส่องแสงสีขาวนวลออกมา

ในช่วงเทศกาลเช็งเม้งของทุกปี ทุกบ้านจะแขวนโคมไฟแบบนี้ไว้หน้าประตู เพื่อแสดงความคิดถึงต่อคนในครอบครัวที่ล่วงลับไปแล้ว ถือเป็นประเพณีของท้องถิ่น

คืนนี้ไม่ใช่เทศกาลเช็งเม้ง แต่กลับมีคนนำ 'โคมเชิญวิญญาณ' มาแขวนไว้เต็มเมือง แน่นอนว่าต้องซ่อนไว้ในจุดที่ลับตาคนสุดๆ