บทที่ 107 ทุกท่าน พวกเราทำสำเร็จแล้ว

บทที่ 107: "ทุกท่าน พวกเราทำสำเร็จแล้ว"

การกลิ้งมรณะอย่างบ้าคลั่งของร่างกายอันใหญ่โต ทำให้พื้นดินในหลุมลึกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"บัดซบ บัดซบ!"

ตอนแรกราชาอสูรพิศวงยังมีแรงพอที่จะใช้หอกยาวแทงจระเข้ยักษ์ แต่ไม่นานก็สิ้นฤทธิ์ เกราะป้องกันสีแดงเลือดบนตัวก็แตกสลายไป

ส่วนเวยเวยที่คลุ้มคลั่งไปแล้ว

ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย

ยังคงหมุนตัวอย่างบ้าคลั่งต่อไป

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน

"เวยเวย เวยเวย"

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างหู ความโหดร้ายในดวงตาของเวยเวยก็ค่อยๆ จางหายไป กลายเป็นความแจ่มใส ปล่อยราชาอสูรพิศวงที่กลายเป็นเศษผ้าขี้ริ้วเน่าๆ ในปาก มองไปรอบๆ พอเห็นเฉินฝาน ก็รีบคลานเข้าไปหา เอาหัวซุกไซ้ที่น่องของเฉินฝาน