บทที่ 98 ป้อมปืนใหญ่เนตรพิศวง

บทที่ 98: ป้อมปืนใหญ่เนตรพิศวง

เสียงเป๊าะแป๊ะดังไม่ขาดสายอยู่นอกเมือง

นั่นคือเสียงของสายฝนและอสูรหนอนเนื้อที่กระแทกเข้ากับกำแพงเมือง

"หึหึ..."

เฉินฝานรู้สึกว่าเสียงนี้ช่างไพเราะเสนาะหู ราวกับเสียงแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชี หันกลับไปมองพวกลิงเป๋ที่อยู่ด้านหลัง แล้วรีบเดินไปที่ปากถ้ำที่มีป้าย "อุโมงค์เครื่องบดเนื้อ" ตอกไว้ทันที

"ไป ขึ้นไปดูข้างบนกันเถอะ"

ภาพแบบนี้ต้องเห็นด้วยตาตัวเองถึงจะสะเทือนอารมณ์

อสูรหนอนเนื้อคงจะบินไม่ถึงความสูง 40 เมตรหรอกมั้ง?

เดินไปตามอุโมงค์เครื่องบดเนื้อที่คดเคี้ยวขึ้นไปเรื่อยๆ ซ่อนกำแพงเมืองที่ปากถ้ำไว้ เฉินฝานหมอบอยู่ปากรูชะโงกหน้าออกไปมองข้างนอกอย่างระมัดระวัง

ตอนแรกเขาก็อึ้งไปนิดนึง ก่อนจะโพล่งคำสบถออกมาโดยไม่รู้ตัว