บทที่ 89 “นี่แหละที่เรียกว่ามืออาชีพ”

บทที่ 89: “นี่แหละที่เรียกว่ามืออาชีพ”

“นี่แหละที่เรียกว่ามืออาชีพ”

เฉินฝานอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ โยนกวาดม้วนคัมภีร์ไม้ไผ่ในมือทิ้งไป ม้วนคัมภีร์ไม้ไผ่ก็ถูกหมอกสีเขียวมรกตม้วนพัดลอยขึ้นไปในอากาศ

ที่นี่คือค่ายที่พักของเขา

ตราบใดที่เป็นสิ่งปลูกสร้างที่สร้างขึ้นภายในขอบเขตของค่ายที่พัก โดยปริยายแล้วล้วนอยู่ภายใต้นามของเขา เขาคือลอร์ดผู้มีอำนาจสูงสุด

โกดังแห่งนี้โดยปริยายแล้วเขาก็คือลอร์ดผู้มีอำนาจเด็ดขาดเช่นกัน แต่สิ่งปลูกสร้างนี้มีฟังก์ชันกระจายอำนาจ สามารถกำหนดให้คนหลายคนครอบครองสิทธิ์ทั้งหมดหรือบางส่วนของโกดังแห่งนี้ได้

แต่เขาก็สามารถยกเลิกการตั้งค่าเริ่มต้นนี้ได้เช่นกัน ทำให้มันกลายเป็น “สิ่งปลูกสร้างไร้เจ้าของ” เพื่อใช้สำหรับขายให้ขุมกำลังอื่น เมื่อขุมกำลังอื่นซื้อไปและหยดเลือด ขุมกำลังนั้นก็จะกลายเป็นลอร์ดผู้มีอำนาจสูงสุดของสิ่งปลูกสร้างนี้

นักสร้างไม่สามารถทิ้งช่องโหว่ลับไว้ในโปรแกรมนี้ได้

นี่ก็คือรากฐานในการรักษาระเบียบของโลกใบนี้เช่นกัน

หากวันใดวันหนึ่งโปรแกรมนี้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นมา เรื่องสนุกคงใหญ่โตแน่