กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 84: [เครื่องบดเนื้อ] เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง
โจวมั่วย่อมรู้ดีว่าหวังขุยกำลังคิดอะไรอยู่ ตบหลังหวังขุยเบาๆ เป็นการปลอบใจ “อย่าไปนึกถึงเรื่องอดีตเลย”
“หัวหน้าจุดพักใจกว้างกับพวกเรามาก ทำให้ข้ารู้สึกว่าถ้าพรุ่งนี้ข้าไม่ยอมตายเพื่อหัวหน้าจุดพัก ข้าคงละอายต่อการปลุกปั้นของหัวหน้าจุดพักแน่ๆ”
“วิชาการต่อสู้ระดับสีเขียว”
“ถ้าเป็นในตระกูลทั่วไป นี่มันคือเคล็ดวิชาลับสุดยอดชัดๆ ต้องเป็นสายเลือดโดยตรงเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์เรียน เจ้าก็เห็นนี่ เมื่อกี้หัวหน้าจุดพักโยนให้ข้าเฉยเลย”
“ข้าเห็นแล้ว”
หวังขุยพูดด้วยน้ำเสียงซับซ้อนและแฝงความอิจฉา “ข้าดูอยู่ข้างล่างเห็นชัดเจนเลย ทำเอาข้าอิจฉาเจ้าจริงๆ ของพรรค์นี้มันควรจะเก็บไว้ในโกดังให้ข้าดูแลไม่ใช่หรือไง...”