บทที่ 74 “ข้าตั้งชื่อแผนป้องกันนี้ว่า [เครื่องบดเนื้อ]”

บทที่ 74: “ข้าตั้งชื่อแผนป้องกันนี้ว่า [เครื่องบดเนื้อ]”

“ได้เวลากลับแล้ว”

เฉินฝานยืนอยู่บนทุ่งร้างเพียงลำพัง กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะกระโดดขึ้นหลังม้า ควบม้าไปตามท่อทองแดงมุ่งหน้ากลับค่ายอย่างรวดเร็วโดยไม่หยุดพัก

ท่อทองแดงเปิดใช้งานอยู่

“ค่ายกลสายลมบริสุทธิ์” ที่ทำงานอยู่ภายในอาณาเขตค่าย ทำให้การเคลื่อนไหวบนทุ่งร้างของเขาคล่องแคล่วว่องไวราวกับขับรถบนทางด่วน

เพิ่งกลับมาถึงค่าย

ก็ประจวบเหมาะกับที่โจวมั่วขี่ม้าโครงกระดูกลากรถเข็นหลายคันกลับมาถึงค่ายพอดี

“หัวหน้าจุดพัก”