บทที่ 60 ไม่มีที่ไหนสมบูรณ์แบบไปกว่านี้อีกแล้ว

บทที่ 60: ไม่มีที่ไหนสมบูรณ์แบบไปกว่านี้อีกแล้ว

“แฮะๆ...”

ตอนนี้เฉินฝานไม่ได้รู้สึกเสียดายค่ายที่พักที่พังทลายเลยแม้แต่น้อย เขายืนยิ้มแฉ่งอยู่กับที่ จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเข้าใจอสูรพิศวงผิดไป

อสูรพิศวงจริงๆ แล้วก็คือคนใจดีต่างหาก

ในหัวมีหินพิศวง เลือดเอาไปรดน้ำต้นไม้ได้ ซากศพก็ทำปุ๋ยได้แถมยังเอาไปสังเวยได้อีก หนังกับกระดูกที่ถลกออกมาก็เอาไปทำวัสดุพิศวงได้ บางทีก็ยังดร็อปสมบัติวิเศษให้ด้วย

นี่มันของมีค่าทั้งตัวเลยไม่ใช่หรือไง?

นี่ไม่ใช่อสูรพิศวงแล้ว นี่มันสมบัติสวรรค์วิญญาณพิภพเดินได้ชัดๆ

เสียอย่างเดียวก็คือ พอถึงฤดูฝนที่บ้าคลั่ง นอกจากฤดูฝนแล้วก็แทบจะไม่พุ่งเข้าชนเพลิงพิศวงเลย