บทที่ 51 “ข้าคือ ‘ผู้พิทักษ์ราตรี’”

บทที่ 51: “ข้าคือ ‘ผู้พิทักษ์ราตรี’”

ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว

ฝนที่ตกติดต่อกันมาหลายวันไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางอากาศที่ชื้นแฉะ เฉินฝานวางมือทั้งสองข้างลงบนกำแพงที่มีช่องว่างสำหรับยิงธนู ทอดสายตามองออกไปไกลถึงขอบฟ้า

เขาเองก็เคยผ่านช่วงวัยรุ่นมา

เขาสามารถเข้าใจการกระทำของเด็กหนุ่มคนนี้ได้เป็นอย่างดี

แต่ความเข้าใจก็ส่วนความเข้าใจ

ในฐานะผู้บังคับบัญชา เรื่องแบบนี้ยังไงก็ต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม เพื่อไม่ให้เป็นปัญหาในภายหลัง ยิ่งไปกว่านั้นฉีฉงก็กำลังจับตาดูอยู่ว่าเขาจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร

เวลาที่ผู้บังคับบัญชาสั่งงานลูกน้อง

จริงๆ แล้วลูกน้องก็มักจะโยนโจทย์ยากๆ มาให้ผู้บังคับบัญชา เพื่อสังเกตดูว่าผู้บังคับบัญชาจะจัดการอย่างไร และใช้เป็นตัวตัดสินใจในการปฏิบัติตัวในวันข้างหน้า

หัวหน้าเป็นแบบไหน