บทที่ 41 ราตรีนิรันดร์ครั้งที่สี่

บทที่ 41: ราตรีนิรันดร์ครั้งที่สี่

เฉินฝานรู้สึกเลื่อนลอย

ราวกับว่าโลกตรงหน้าเงียบสงัดลงกะทันหัน

แต่ในตอนนั้นเอง——

หยาดฝนเย็นเยียบที่ซึมเข้ามาทางคอเสื้อ และเสียงตะโกนลั่นของโจวมั่วจากในกำแพงเมือง ก็ดึงเขากลับมาจากภวังค์

“หัวหน้าจุดพัก!”

“เฉินฝาน!!”

ภายในกำแพงเมือง โจวมั่วที่ถือดาบใหญ่ยืนอยู่ข้างบ้านไม้ ตะโกนเรียกด้วยความร้อนรน พยายามปลุกให้คนที่อยู่บนกำแพงเมืองตื่นจากภวังค์

ในสายตาของเขา

จู่ๆ หัวหน้าจุดพักและคนอื่นๆ ก็มีอาการเลื่อนลอย