กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 19: [กำแพงเมือง]
“...”
เฉินฝานกวาดสายตามองแผ่นหลังของหวังหน้าปรุที่เดินจากไป รับถุงจากลิงเป๋มา ในถุงล้วนเป็นหินพิศวงที่คนพวกนี้เพิ่งจ่ายมา ในบรรดาหัวหน้าจุดพักตระกูลเฉินทั้งหมด เขารู้จักแค่หวังหน้าปรุคนเดียว
ในความทรงจำ เจ้าของร่างเดิมเคยรู้สึกขอบคุณหวังหน้าปรุผู้นี้มาก เพราะเจ้าของร่างเดิมเคยบังเอิญได้ยินหวังหน้าปรุพูดว่า อันที่จริงคุณชายก็น่าสงสาร เจ้าของร่างเดิมจึงรู้สึกซาบซึ้งใจ และไปสืบข้อมูลของหวังหน้าปรุมาโดยเฉพาะ
ซาบซึ้งใจงั้นรึ?
เขาเดาะถุงในมือพลางยิ้มบางๆ โดยไม่ได้พูดอะไร
คนทั้งหกนี้มีเงินเก็บไม่มากนัก ในถุงมีหินพิศวงรวมทั้งหมด 176 ก้อน
รวมกับหินพิศวงที่มีอยู่ 200 ก้อน เป็น 376 ก้อน