กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 7: ราตรีนิรันดร์จุติ เตรียมตัวทำงาน!
“เข้าใจแล้ว”
ชายผิวสีทองแดงกล่าวอย่างครุ่นคิด “ความหมายของหัวหน้าจุดพักก็คือ มารดาของเฉินฝานอาจจะทิ้งไพ่ตายอะไรบางอย่างไว้ให้เขางั้นหรือ?”
“ก็ใช่น่ะสิ อย่างไรเสียก็เป็นถึงนักสร้างระดับ 4 คงไม่ขาดแคลนทรัพย์สินหรอก”
“ถูกต้อง”
หวังขุยพยักหน้า ระหว่างที่พูดคุยก็เดินมาถึงจุดพักของตนเองแล้ว เขาสั่งกำชับเสียงต่ำ “ดังนั้นถึงต้องผูกมิตรเอาไว้ ข้าทำงานให้ตระกูลหวังมานานขนาดนี้ หินพิศวง 5 ก้อนยังไงก็ไม่ขาดมือหรอก”
“ต่อให้สูญเปล่าก็ไม่เสียดาย”
“แต่ถ้าเกิดได้กำไรขึ้นมา อีกฝ่ายเห็นแก่ไมตรีในครั้งนี้ จะต้องมีการตอบแทนอย่างแน่นอน”
“ถึงจะไม่มีการตอบแทนก็ไม่เป็นไร”
“ออกเดินทางไกล มีเพื่อนมาก ศัตรูน้อย ย่อมไม่ใช่เรื่องเลวร้าย”