เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 63 เด็กๆ
เมื่อไร้ซึ่งอินเทอร์เน็ต โลกก็ยิ่งเงียบสงัดลงไปอีก บางครั้งเวลาฝานชิงยืนอยู่ที่ชั้นสาม ยังได้ยินเสียงตีเด็กและเสียงด่าทอทะเลาะกันดังมาจากตีนเขา
คนทั้งครอบครัวต้องติดแหง็กอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ แรกๆ ก็ยังรู้สึกแปลกใหม่น่าสนุกดีอยู่หรอก แต่หลังจากนั้นอารมณ์ของทุกคนก็ปะทุออกมาครั้งใหญ่
โดยเฉพาะบ้านที่มีเด็กเล็ก เด็กๆ จะทนอุดอู้อยู่แต่ในบ้านได้อย่างไร พวกเขาไม่คิดจะสนใจเลยด้วยซ้ำว่าโลกภายนอกเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง ในหัวคิดแค่อยากจะวิ่งออกไปข้างนอกลูกเดียว
สุดท้ายผู้ใหญ่ก็จนปัญญา ทั้งยังกลัวว่าเด็กพวกนี้จะออกไปก่อเรื่องเข้า จึงตัดสินใจให้พวกเขาได้ลิ้มรสความเจ็บปวดเสียบ้าง พวกเขากลั้นใจทั้งที่ปวดใจ รองน้ำฝนมาหนึ่งหยดเล็กๆ นำไปเจือจางแล้วหยดลงบนหลังมือของเด็กๆ...