กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 นัดหมาย
ฝานสือมองม่านฝนด้านนอกด้วยความรู้สึกเสียดาย เขาไม่น่ากลับหมู่บ้านคนเดียวแต่แรก น่าจะพาครอบครัวไปด้วยทั้งหมด พอฝนกรดนี้มาถึง ฝานชิงจะกล้าไม่ให้พวกเขาเข้าบ้านได้อย่างไร?
แต่ในสภาพอากาศผีหลอกแบบนี้ อย่าว่าแต่กลับไปเลย แค่จะก้าวเท้าออกจากตึกพวกเขายังไม่มีความกล้าด้วยซ้ำ
"รอให้ฝนหยุดก่อน แล้วเราค่อยกลับไป" ฝานสือตัดสินใจในใจ ฝนนี้ต่อให้ยาวนานแค่ไหน ก็ไม่มีทางตกไปตลอดกาลหรอก
"ถ้าฝนหยุดแล้ว น้ำพวกนั้นถูกนางผลาญไปหมดล่ะ?" แค่คิดถึงฉากนั้น ฝานสือก็รู้สึกทรมานใจ พวกเขากำลังตกที่นั่งลำบาก แล้วฝานชิงมีสิทธิ์อะไรถึงได้ใช้ชีวิตสุขสบายขนาดนั้น?