กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 ขอความช่วยเหลือไร้ทางออก
“อย่ามาพูดถึงยัยเด็กอกตัญญูคนนั้นต่อหน้าฉัน ต่อไปให้ถือว่าฉันไม่เคยมีลูกสาวคนนี้” ฝานสือนั่งลงบนโซฟาด้วยใบหน้าอ่อนล้า พอเห็นเศษอาหารบนโต๊ะ สีหน้าก็มืดครึ้มทันที “พวกเธอฟุ่มเฟือยกันขนาดนี้ ตอนนี้มันเวลาไหนแล้ว ยังผัดกับข้าวตั้งหลายอย่างอีก”
“พ่อ ยังไงก็ต้องกินข้าวไม่ใช่เหรอครับ?” ฝานหมิงเดินไปยืนด้านหลังเขา ตั้งใจจะนวดหลังให้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพ่อ ใครจะคิดว่ามือเพิ่งแตะลงไป ฝานสือก็กระเด้งตัวลุกขึ้นทันที ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว ใบหน้าก็โดนตบเข้าให้
“เพียะ...”
ฝานหมิงกุมหน้าตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ “พ่อ พ่อตบผมทำไม?