กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 747 ซุ่มโจมตี 2
“เอ่อ… เข้าใจแล้ว” หัวหน้าหน่วยมองตำรับยาแล้วพยักหน้า เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่กลับรู้สึกสนิทสนมกับหลินอวี่เจ๋ออย่างบอกไม่ถูก
“เอาละ ฉันไปก่อน” หลินอวี่เจ๋อเตรียมขึ้นรถเพื่อออกไป
“เดี๋ยวก่อน พวกเรามาลอบสังหารนาย” หัวหน้าหน่วยพูดขึ้นกะทันหัน อีกฝ่ายกำลังจะจากไปแบบนี้ แล้วเขาจะกลับไปรายงานตระกูลได้อย่างไร?
“ฉันรู้”