กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 571 กินข้าวพูดคุยสัพเพเหระ 1
“ไม่ได้กินข้าวอย่างสบายใจแบบนี้มานานแล้ว พอคิดดู ก็ชวนให้คิดถึงความรู้สึกแบบนี้จริง ๆ”
นายท่านผู้เฒ่าจินมองอาหารตรงหน้า แล้วนึกถึงความทุกข์ที่ตัวเองต้องเผชิญมาตลอด 30 ปี
เมื่อ 30 ปีก่อน หลังจากเขาบาดเจ็บสาหัสและคนในตระกูลรู้ข่าว ก็พาตัวเขากลับไป จากนั้นลูกชายทั้งสองคนก็เริ่มแก่งแย่งอำนาจ โดยไม่สนใจพ่อชราอย่างเขาเลย
หากตอนนั้นไม่ใช่เพราะลูกชายคนโตกับลูกชายคนเล็กดีกับเขาเป็นพิเศษ ถึงขั้นซื้อห้องแช่แข็งแห่งนี้ให้เขา
แล้วส่งเขามาที่นี่ ชีวิตของเขาคงจบลงไปตั้งแต่ 30 ปีก่อนแล้ว