กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 568 ความรักที่บิดเบี้ยว
“จะกลายเป็นเหมือนฉันก็ได้มั้ง ฉันเองก็หวังว่าเขาจะก้าวข้ามฉันไปได้”
หลินอวี่เจ๋อไม่รู้ว่าทำไมวันนี้ตัวเองถึงดูเหมือนเปลี่ยนไปบ้าง
“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น” พอพูดถึงตรงนี้ จินหมิ่นหมิ่นก็ถอนหายใจโล่งอก ขอแค่ไม่มาแย่งลูกของเธอก็พอ
“ทำไมคนตระกูลจิ้นถึงมาอยู่ที่นี่?” หลินอวี่เจ๋อเอนหลังพิงโซฟา พลางมองจินหมิ่นหมิ่น
“เรื่องนี้เหรอ? ลองเดาดูสิ”
จินหมิ่นหมิ่นจงใจอุบเรื่องนี้ไว้ ถ้าพูดออกมาตรง ๆ ก็เสียหน้าตัวเองแย่
“ฉันมีเรื่องจะบอก ตระกูลจินแตกแยกมาสามสิบปีแล้ว อย่าคิดจะรวมห้าตระกูลเข้าด้วยกันเลย”