กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 532 ฉันต้องไปแล้ว
“เข้าใจแล้ว เรื่องนี้นายวางใจได้ ฉันจะรีบสืบให้เร็วที่สุด พอสืบได้ความแล้วจะบอกนายทันที”
โจวหนิวมองโอวหยางถิงที่ไม่พูดอะไร แม้เธอจะไม่ได้เอ่ยปาก แต่เขาก็ดูออกจากแววตาของเธอ เพียงแต่เธอคงเกรงใจ จึงพูดออกมาไม่สะดวก
ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชา เธอเข้าใจความหมายของโอวหยางถิงทันที
ถึงเรื่องนี้จะค่อนข้างยุ่งยาก แต่ก็ไม่ได้ยากเป็นพิเศษ สำหรับพวกเขา ถ้าเร็วหน่อยก็คงสืบรู้ได้ภายในวันสองวัน
“ถ้าอย่างนั้นก็ดี ขอบใจ” โอวหยางถิงกับหลินอวี่เจ๋อจึงออกจากที่นี่ไป