กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 410 วิ่งเต้นขอความช่วยเหลือไปทั่ว 2
ฟางหงไม่คิดเลยว่าตัวเองโทรหาคนไปสิบกว่าคน แต่คำตอบที่ได้รับกลับเหมือนกันหมด คือพวกเขาเข้าไปยุ่งเรื่องนี้ไม่ได้
ฟางหงขว้างโทรศัพท์ลงพื้น “ตอนฉันมีอำนาจมีบารมี พวกแกก็เลียแข้งเลียขาฉันเหมือนหมา พอฉันมีปัญหานิดหน่อย พวกแกก็ทิ้งฉัน ไอ้พวกเนรคุณ!”
ฟางหงคิดว่าคนพวกนี้เป็นคนถ่อยกันทั้งนั้น!
ตอนนี้ฟางหงนึกถึงเมื่อก่อน ตอนนั้นเขารุ่งโรจน์ขนาดไหน แต่ลองดูตัวเองตอนนี้สิ แม้จะยังไม่ถึงกับเป็นหมาจนตรอก แต่ก็ไม่ต่างจากหมาตกน้ำแล้ว