กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 385 ซูเฉิงฟื้นแล้ว
ซูชิงเสวี่ยนั่งอยู่ข้างเตียงของหลินอวี่เจ๋อ มองเขาอยู่
เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อนว่าหลินอวี่เจ๋อมีเสน่ห์ขนาดนี้ แน่นอนว่าเขาก็ยอมรับว่าหลินอวี่เจ๋อหน้าตาหล่อเหลา แต่วันนี้เขากลับทำให้เธอรู้สึกถึงเสน่ห์บางอย่างที่แตกต่างเป็นพิเศษ
“จ้องฉันอยู่แบบนี้ คิดจะให้ฉันพักผ่อนหรือไง?”
จู่ ๆ หลินอวี่เจ๋อก็พูดขึ้น ที่จริงเขาพักไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว จากนั้นก็ตื่นขึ้นมา
แต่เขาฝืนหลับตาต่ออีกครึ่งชั่วโมง ทว่าซูชิงเสวี่ยเอาแต่จ้องเขา จนทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วน