กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 227 หมอน่าสงสาร
ชายคนนั้นควบคุมร่างกายไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังรู้สึกได้ถึงของเหลวอุ่น ๆ ที่ไหลลงมาตามขา
เขารู้ทันทีว่าสิ่งนั้นคืออะไร ทั้งยังได้กลิ่นของมันด้วย นี่ต้องเป็นปัสสาวะของตัวเองแน่
“เร็วเข้า ลงทะเบียนให้ฉัน” ตอนนี้ชายคนนั้นตื่นตระหนกจริง ๆ ถ้ารักษาไม่หาย แล้วชีวิตที่เหลือจะผ่านไปอย่างไร?
“สามี ไม่เป็นอะไรใช่ไหม” ผู้หญิงข้าง ๆ หวาดกลัว แม้เธอจะคบกับผู้ชายคนนี้เพราะเงิน แต่ถ้าเขากลายเป็นคนไร้สมรรถภาพ เธอก็ต้องเป็นม่ายทั้งที่สามียังมีชีวิตอยู่ไม่ใช่หรือ?