กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 209 บุญคุณระหว่างอาจารย์กับศิษย์
“อาจารย์ ขาผมหายแล้ว!” พอรู้ว่าตัวเองเดินได้ จ้าวต้าหย่งก็วิ่งเข้าไปกอดเฉินจินถังทันที
“อายุเท่าไรแล้ว แถมยังเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ ใจเย็นหน่อย”
เฉินจินถังมองศิษย์ที่กำลังตื่นเต้น ในใจมีความสุขมาก!
“ฮ่า ๆ” หลินอวี่เจ๋อเดินออกมาตอนนั้นพอดี ไม่คิดว่าแม่ทัพใหญ่ผู้สุขุมคนนี้จะมีด้านที่เหมือนเด็กแบบนี้ด้วย
“คราวนี้ตาเฒ่าคนนี้ต้องขอบใจนายแล้ว” พอเฉินจินถังเห็นหลินอวี่เจ๋อเดินออกมา เขาก็ก้มคำนับอย่างลึกซึ้ง