บทที่ 106 กฎการดำเนินไปของโลก

บทที่ 106 กฎการดำเนินไปของโลก

“ศิษย์พี่ ของพวกนั้นไม่ได้มีค่าถึงขนาดต้องจ่ายแพงขนาดนั้นสักหน่อย!” หลังจากเหลยเหมิงกลับขึ้นรถ ก็ยื่นมือไปแตะหน้าผากหลินอวี่เจ๋อ “ก็ไม่ได้ตัวร้อนนี่นา ทำไมถึงเลอะเลือนไปได้ล่ะ?”

เหลยเหมิงพึมพำเสียงเบา

“เสี่ยวเหลย ของพวกนี้ไม่มีค่าในที่ของเรา แต่ในโลกปุถุชนมันมีค่า” หลินอวี่เจ๋อหน้าดำคล้ำ หมอนี่ถึงกับมาแตะหน้าผากเขา