บทที่ 66 หญิงสาวผู้สิ้นชีพในกองเพลิง

บทที่ 66 หญิงสาวผู้สิ้นชีพในกองเพลิง

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ตาแก่อย่างฉันนึกว่าจะเหลืออายุขัยอีกแค่ไม่กี่ปี ห้าสิบปีก็พอแล้ว พอแล้ว” พอได้ยินคำพูดที่เหลือของหลินอวี่เจ๋อ หลงจื้อเหิงก็หัวเราะอย่างเบิกบาน

หลงชิงเวยปรายตามองหลินอวี่เจ๋อ หมอนี่พูดให้จบทีเดียวไม่ได้หรือ? น่าตกใจมากเลย

สิ่งที่หลินอวี่เจ๋อคิดก็ไม่ผิด คนที่มีตบะการบำเพ็ญอย่างหลงจื้อเหิง อย่างน้อยก็น่าจะมีอายุถึงหนึ่งร้อยห้าสิบปี ถ้าอย่างนั้นอายุ 110 ปีสำหรับหลงจื้อเหิงก็ถือว่าน้อยไม่ใช่หรือ?