กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 47 สัญญาหมั้นฉบับที่สอง
หลินอวี่เจ๋อนอนหลับไป 10 นาที ก่อนจะฟื้นขึ้นมา พอลืมตาก็เห็นซูเสี่ยวหมานกำลังมองเขาอยู่
“เอ่อ เธอใส่เสื้อผ้าก่อนแล้วค่อยมองฉันได้ไหม?” หลินอวี่เจ๋อมองซูเสี่ยวหมานที่ยังเปลือยกายอยู่ แล้วพูดเสียงสั่นเล็กน้อย
ดูเหมือนซูเสี่ยวหมานตั้งใจทดสอบความอดทนของเขา หลินอวี่เจ๋อคิดว่าตัวเองไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไร แต่ตอนนี้เขาเป็นหมอของซูเสี่ยวหมาน
หมอไม่ควรลงมือกับคนไข้ นี่คือคำแรกที่อาจารย์สอนเขาตอนถ่ายทอดวิชาแพทย์ให้
“อ๊า!” ซูเสี่ยวหมานเพิ่งรู้ตัวว่ายังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า ก็ร้องเสียงดังลั่น