กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 45 สายโทรศัพท์ที่โทรเข้ามาไม่ขาดสาย
ที่กู่ซืออวิ้นบอกว่านึกขึ้นได้ว่ามีของต้องจัดการ จริง ๆ แล้วก็แค่จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เธอกลัวว่าหลินอวี่เจ๋อจะคิดมาก จึงพูดอ้อม ๆ ให้ฟังดูสุภาพขึ้น
“เรียบร้อย ไปกันเถอะ ไปมหาวิทยาลัยกัน” วันนี้กู่ซืออวิ้นใส่กระโปรง พอหลินอวี่เจ๋อเห็นเธอสวมกระโปรงก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
สวยเหลือเกิน ราวกับแค่พูดกับกู่ซืออวิ้นก็เป็นการลบหลู่ความงามและบุคลิกของเธอ ตอนนี้กู่ซืออวิ้นเหมือนนางฟ้า ไม่แปดเปื้อนโลกมนุษย์ งดงามจนไม่มีสิ่งใดเทียบได้