กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 176 ฉันเรียนไม่จบประถมเลยด้วยซ้ำ คุณบอกว่าฉันเป็นกุลสตรีที่มีความรู้ได้อย่างไร
เฉียวเยว่กล่าวว่า: “ง่ายมากค่ะ ตอนไปหาพวกเขาคุณแค่พาฉันไปด้วย ฉันมองแค่สองตาก็รู้แล้วว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร”
“กลับมาค่อยวาดเป็นภาพวาดใบหนึ่ง แล้วยัดใส่แฟ้มประวัติไว้ก็พอค่ะ”
คำพูดนี้ทำให้**นิ่งอึ้งไป ถึงอย่างไรก็ถือเป็นวิธีที่ดี
เพราะไม่ต้องทำงานล่วงเวลา ตอนที่ลู่เป่ยเฉิงมารับเฉียวเยว่จึงสามารถเลิกงานและกลับได้เลย
ทั้งสองพูดคุยหยอกล้อกันขึ้นรถจักรยานและออกจากลานสำนักงานตำรวจนครบาลไป โดยไม่ทันสังเกตเห็นดวงตาคู่หนึ่งที่มืดมนซึ่งคอยจ้องมองพวกเธอมาจากมุมมืดตลอดเวลาเลย
ทั้งสองคนไม่ได้กลับบ้านในทันที