กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 อย่ามองว่าเจ้าตัวน้อยเป็นอัมพาตไปนะ ดุร้ายเหมือนลูกแมวเชียวล่ะ
ชายชราผู้นี้ยังชอบชื่นชมว่าเขามีรสนิยมเป็นพิเศษ ทุกครั้งที่เฉียวเยว่ชมว่าเสื้อผ้าของเขาดูดี เขาก็จะดีใจเป็นอย่างมาก
ใบหน้านั้นยิ้มจนยับย่นราวกับดอกเบญจมาศไปเสียแล้ว
“ลู่จ้านถิงฟื้นตัวได้ดีทีเดียว อีกไม่กี่วันก็สามารถลองขยับแข้งขยับขาได้แล้ว อย่าเพิ่งรีบลุกจากเตียงทันที สามารถนอนขยับร่างกายบนเตียงไปก่อนได้”
“ยังเป็นคนหนุ่มที่มีร่างกายแข็งแรงอยู่ ไม่อย่างนั้นคงไม่ฟื้นตัวเร็วขนาดนี้!”
ชายชรากล่าวกำชับพร้อมรอยยิ้มหลังจากฝังเข็มให้ลู่จ้านถิงเสร็จ
ลู่จ้านถิงและผู้อาวุโสดีใจกันเป็นอย่างยิ่ง
แม้แต่คนที่สุขุมรอบคอบอย่างเฉียวเยว่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มออกมา